..bara not meant to be!
Já, ég, Fjóla, Sólveig og Tanja höfðum planað
ferð til spákonu sl. fimmtudag og hlökkuðum mikið til! Okkur var
samt held ég ekki ætlað að fara!!
Til að byrja með, þá komst Tanja ekki með, hún
var að fara í ökuskólann.. :/ Síðan varð bíllinn minn
rafmagnslaus og ég skildi hann eftir heima hjá Fjólu á
miðvikudagskvöldið. Í hádeginu á fimmtudeginum ætluðum við Baldur
svo að fara að laga þetta en það fór allt í einhverja flækju
svo við fórum bara í skólann og ég bað Sigvalda, mann mömmu
Fjólu um að gefa mér straum í staðinn. Hann átti
ekki startkapla og ætlaði að reyna að hlaða bara bílinn minn en það
myndi taka einhverja 2-3 tíma og þá yrðum við 2 tímum og
seinar til spákonunnar! Ég brá því á það ráð að biðja
Baldur voða fallega hvort ég mætti fá bílinn hans og það var ekkert
mál
Svo lentum við í smá árekstri á hans bíl svo
að ég gat ekki fengið hans bíl!
Þá fórum við Baldur með
startkaplana hans til Sigvalda og hann gaf mér straum, alveg brill!
Þó var einn hængur á, ég var á sumardekkjum og hafði ekki tíma til
að skipta um dekk! En við ákvaðum að skutlast nú samt í bæinn.
Ég sótti Fjólu og Sólveigu og þegar við vorum að fara að leggja af
stað fékk Fjóla símtal sem upplýsti hana um það að hún hefði verið
búin að lofa sér í vinnu kl 4 í Leikbæ! Fjóla hafði einhvernveginn
gleymt þessu, þrátt fyrir að hafa verið að vinna alla dagana í
vikunni! En Fjóla náði, með sinni undarlegu lagni, að redda því,
svo við lögðum spenntar af stað 
Þegar við vorum komnar í kambana, sáum við, okkur til mikillar
hamingju, að það var slabb, snjókoma og mjög lélegt skyggni uppá
heiði. Great! Og ég hef aldrei keyrt í snjó, ég fékk bílprófið bara
í sumar.
Í byrjum kambanna byrjaði bíllinn örlítið að spóla en ég ákvað að
segja stelpunum ekkert frá því, fór í 4.gír. Svo hélt hann áfram að
spóla og ég sagði stelpunum það og skipti í 3.ja gír. Þetta var þar
sem kambarnir eru tvölfaldir upp og það voru 2 för upp (það var
ekkert búin að skafa veginn) og ég fór í förin hægra megin.. það
hefði ég ekki átt að gera! Þau för leystust upp og urðu að engu og
allt í einu spólaði ég bara eins og kreisí þarna í brekkunni og
komst ekkert áfram
Ég ákvað að láta bílinn renna aðeins
afturábak til að komast uppúr holunni sem ég var búin að gera með
spólinu og lenti þá ca meter frá mjög brattri brekku á hægri hönd
og vegriðið kláraðist einmitt þar sem ég stoppaði.. Víhú!! Ég er
ótrúlega veðurhrædd, hafði aldrei keyrt í snjó, var á
sumardekkjum,mvar með stelpur í bílnum og vissi ekkert hvað ég átti
að gera, þessi samsetning þýddi bara eitt = emotional breakdown! Ég
fór að háskæla!! Fjóla greyið fór í það að hugga mig og hjálpa mér
að reyna að losa okkur; ,,Bara gefa lítið bensín og jugga stýrinu"
Ég reyndi eftir bestu getu, en rann bara frekar til hægri en
vinstri og því alltaf nær og nær bröttu brekkunni! Þegar ég var
komin aðeins of óþægilega nálægt, gafst ég upp! Einmitt þá hringdi
hún Tanja mín og við sögðum henni að við gætum ekki farið í bæinn
því við værum fastar og ehv. Tanja var nú ekki að trúa okkur fyrst,
en hringdi svo í pabba sinn og hann kom að sækja okkur
Hann
er svo mikið yndi! Hann kom eftir ca hálftíma, og á þessu hálftíma
sáum við alla umferð stoppast í kömbunum, lögguna keyra amk 3
framhjá fullt af bílum sem voru stopp og útaf án þess að bjóða
hjálp (þeir voru að jeppum), bílinn fyrir framan okkur reyna og
reyna og reyna að losna, þegar hann loksins náði því, sneri hann
við og keyrði útaf hinu megin :/, rútu stoppa, farþegarinir þurftu
að fara út að ýta
og fullt af bílum fara útaf og inná
aftur. Birgir kom svo og sótti okkur og Óskar sem vinnur hjá honum
kom með honum, var ca5 sek að losa bílinn minn og keyrði hann heim!
Takk æðislega Birgir og Óskar!
Það voru allir svo ótrúlega góðir eitthvað, Baldur, sem ætlaði að
lána okkur bílinn, gaurinn sem lenti í áresktrinum við Baldur varð
ekkert pirr, sönglaði bara meðan hann var að fylla út tjónaskránna,
m&p Tanju mestu yndi í heimi, Birgir að sækja okkur og Karen
alltaf að hringja og gá hvort allt væri í lagi, Fjóla yndislegust
að sýna ekki hvað hún væri hrædd heldur hugga mig bara
, mamma
Baldurs, sem kom til okkar í kömbunum og talaði við
okkur, spákonan sem tók því bara vel að við kæmust ekki, þrátt
fyrir engan fyrirvara, Maríanna systir sem hringdi í mig og
tjékkaði á ástandinu og sagði mér að koma beint heim til hennar
þegar ég kæmi á Selfoss, að borða
.. Allir nema löggan, sem
bara keyrði framhjá okkur
En þetta var mjög stutt og skrautleg
ferð, sem ég vona að ég þurfi ekki að lenda í á næstunni amk..
Allavega fór ég í gær og fékk nagladekk, hehe...
Annars er ég bara á Akureyri núna að hafa það mest kósí og
liggja uppí rúmi að lesa, veit ekkert hvort ég nenni að blogga
eitthvað um helgina...
Þangað til næst - Bergþóra spólstelpa 